Een paar dagen naar Mittelberg in het Kleinwalsertal buiten het hoogseizoen: wandelen in de sneeuw, zon op je gezicht en een nieuwe fase waarin we weer met z’n tweeën op pad gaan. De man en ik houden van de bergen. Zomer, winter, eigenlijk het hele jaar door. Onze oudste kreeg zijn eerste skilessen in Mittelberg. Een paar jaar geleden waren we er nog een keer met kleine broer, maar dan in de zomer. En nu gingen de man en ik voor het eerst samen een paar dagen naar Mittelberg. Zonder kinderen, buiten het hoogseizoen.
De bergen. Ik ben ermee opgegroeid, de man kwam er regelmatig met zijn ouders en onze kinderen waren nog maar een paar maanden oud toen ze voor het eerst met ons meegingen naar Oostenrijk. Met andere woorden: bij ons wordt het bergvirus er met de paplepel ingegoten. Sinds grote broer studeert en geen voorjaarsvakantie meer heeft, zijn we in 2024 voor het laatst als gezin naar de sneeuw geweest. Een kort tripje dat we er nog tussen konden plannen. Inmiddels zijn we op het punt dat we ook voorzichtig weer met z’n tweeën tripjes kunnen maken. Een nieuwe fase…
Skiën? Niet meer vanzelfsprekend voor mij
Na twee skiblessures waar ik lang van moest revalideren, laat ik de ski’s tegenwoordig liever staan. Een gescheurde kruisband op een zwarte piste in Saalbach, toen grote broer nog echt klein was, en een jaar of zeven geleden een gebroken enkel door een botsing met een andere skiër. Dat maakt je voorzichtig, maar zeg nooit nooit. Het betekent niet dat de bergen niet geweldig zijn. Terwijl de man lekker zijn kilometers op de piste maakte, wandelde ik (de ene keer alleen, de andere keer samen) met de zon in mijn gezicht. Tijdens ons verblijf was het prachtig weer, warm genoeg om in een shirtje te wandelen. Ik hou ervan: bergen, sneeuw, zon… alles voelt fris en ontspannen. En heel eerlijk: ik geniet ook van ongestoord lezen en lekker relaxen.
Favorieten uit Oostenrijk
Een bezoek aan Oostenrijk kan niet zonder een paar favorieten en er gaat dan ook altijd het een en ander mee naar huis. Dit keer kregen we zelfs verzoeknummers mee van de broers.
Casali rum-kokos – verslavend lekker
Manner wafeltjes – deze gaan in verschillende smaken mee naar huis
Dragee Keksi – klein, zoet en echte dooreters
Mozartkugeln – chocolade, marsepein en pistache in één bol
Langlaufen
Ik zei het al, ik durf niet meer zo goed te skiën. Of beter gezegd, ik heb geen zin om nog eens zo’n blessure op te lopen en daar weer maanden mee bezig te zijn. Het wordt gewoon nooit meer wat het was, dat geldt voor mijn knie en voor mijn enkel. Waar ik altijd hele dagen op hakken kon rondlopen, is dat nu slechts af en toe en moet ik het vaak de dag erna bezuren met een zeurende enkel. Tijdens dit tripje bedacht ik dat ik langlaufen wel eens wil proberen. Ik sprak het uit en de man zei meteen: “Dan gaan we dat volgende keer samen leren.” Zo kunnen we toch samen actief zijn in de sneeuw en valt er wat te kiezen. Hij kan afwisselen tussen skiën en langlaufen, ik tussen wandelen en langlaufen. En hé… je bent nooit te oud om iets nieuws te leren, toch? Oftewel, wie weet is langlaufen straks een nieuwe skill.
Een nieuwe fase
Na jaren vol gezellige wintersportvakanties met (kleine) kinderen in drukke schoolvakanties, kunnen we nu voorzichtig weer plannen maken met z’n tweeën buiten het hoogseizoen. Het voelt anders. En eerlijk gezegd ook een beetje als een bevestiging dat de tijd écht voorbij vliegt. Zo sta je nog te prutsen in het skihok met kleine vingertjes die in skihandschoenen moeten en skischoenen die écht aan moeten, terwijl je haast om ze op tijd op skiles te krijgen… en zo zijn die broers ineens 15 en 21. Stop de tijd!
Inmiddels zijn we al op veel plekken in Oostenrijk geweest, in zomer en winter. Frankrijk trouwens ook. En ik denk zomaar dat we nog regelmatig die kant op gaan. Misschien zelfs wel vaker dan ooit. Ik ga alvast eens kijken voor ons volgende tripje. Zouden het weer de bergen worden of toch iets anders?