In mijn werk als senior communicatieadviseur draag ik meerdere petten: strategisch meedenken en adviseren, sparren, helpen, uitleggen. En eerlijk? Mijn hoofd (type rood/geel) processt snel, dus hup: daar komt al een oplossing. Vaak handig, maar niet altijd.

Vooral bij de ontwikkeling van collega-communicatieadviseurs merkte ik dat ik soms te snel vooruit hielp. Terwijl zij eigenlijk zelf konden ontdekken, uitproberen of een volgende stap zetten. Oftewel: goed bedoeld, die kant-en-klare oplossingen, maar niet altijd helpend.

Praktische Coachingsvaardigheden

In het najaar van 2025 volgde ik de training Praktische Coachingsvaardigheden. Niet om ineens coach te worden, maar om scherper te worden in wanneer ik echt moet helpen en wanneer ik beter even kan afremmen. Een klein maar waardevol inzicht dat ik meenam: als iemand blijft vragen “Maar hoe dan?”, hoeft dat niet meteen een praktische hulpvraag te zijn. Het kan ook een ontwikkelvraag zijn. Voor mij is dat nu een signaal om even stil te staan en te bepalen: gaat het om een praktische hulpvraag of zit er een ontwikkelvraag of -behoefte achter?

Kant-en-klare oplossing vs. coachen

Vaak is een concreet antwoord precies wat nodig is. Maar soms past juist een coachende aanpak beter: vragen stellen, ruimte geven, samen onderzoeken. Niet zweverig (dat past niet bij me), maar lekker praktisch en to-the-point. Aanwezig blijven, nieuwsgierig zijn en vertrouwen dat de ander vaak meer kan en weet dan hij of zij zelf denkt.

Nog steeds werk in uitvoering

De realiteit verandert niet van de ene op de andere dag, dus ik schiet nog regelmatig terug in mijn oude patroon. Oplossen zit in mijn DNA en soms is er simpelweg geen ruimte voor een andere aanpak als het werk doormoet. Maar ik herken het sneller, lach er soms om en kan mezelf vaker even afremmen. En dát is al winst.

Boekentips

Tijdens de training kwamen er behalve de syllabus ook twee boeken aan te pas. Mocht je nieuwsgierig zijn: