Voor mij staat good food voor bewust kiezen voor wat je eet in plaats van gedachteloos van alles in je mond stoppen. Aandacht voor je voeding door na te denken over voedingswaarde, door zoveel mogelijk zelf te bereiden en daar ook plezier aan te beleven en door anderen daarvan te laten meegenieten. Ik bak en kook dan ook graag en vaak.

  • Home
  • /
  • Ander leuks
  • /
  • Het leed dat een gebroken enkel heet: met do’s en dont’s
gebroken enkel

Het leed dat een gebroken enkel heet: met do’s en dont’s

Dat een ongeluk in een klein hoekje zit, heb ik maar weer eens ondervonden tijdens onze wintersport in februari. Ik ging met twee prima functionerende benen heen en kwam met een gebroken enkel in het gips weer terug. Inmiddels is het gips er alweer een aantal weken vanaf. Een mooi moment om een samenvatting te delen en wie weet heb je er ooit nog iets aan 😉

Hoe ik aan een gebroken enkel kwam?

Het was donderdagochtend, we waren al vroeg naar boven om de drukte bij de gondel voor te zijn én om nog even met kleine broer te kunnen skiën voor zijn skiles begon. We gingen na wat afdalingen richting stoeltjeslift om op tijd bij de skischool te zijn. Iedereen draaide zijn bochtjes en tijdens een bocht naar rechts, dook daar ineens van achteren iemand op… Er was geen ontwijken meer mogelijk, ze riep al ‘sorry’, skiede tegen mijn ski’s aan, mijn linkerski schoof over mijn rechterski terwijl ik kop voor viel. En al tijdens mijn val schreeuwde ik het uit van de pijn en wist ik: ‘einde verhaal’.

En dan begint het feest. Er komt een sneeuwscooter met brancard, er worden heel veel vragen gesteld én het onvermijdelijke; de skischoen moet uit (au!). Daarvoor in de plaats kwam een opblaasbare spalk. Met drie man sterk werd ik in de brancard achter de sneeuwscooter gehesen om vervolgens naar het bergstation van de gondel te worden gebracht. Gelukkig mocht de man mee achterop de scooter. Ondertussen hadden vrienden de zorg voor kleine broer op zich genomen. De pijn werd nog steeds erger en ik werd met brancard en al in een ‘ambulance-gondel’ geschoven, aangekoppeld op de kabel en samen met de man naar beneden maar. Daar stond al een ambulance klaar en werd ik van de ene brancard op de andere getild. De man ging snel naar het appartement om de auto te halen en ik werd naar het ziekenhuis gebracht.

Diagnose: gebroken enkel

In het ziekenhuis ging de tijdelijke spalk eraf en zag ik een enorm ei op mijn rechterenkel. Uiteraard werden er foto’s gemaakt en was het wachten op een arts die de foto’s zou beoordelen. Ondertussen was de man ook gearriveerd en had ik een ice pack op mijn zeer pijnlijke enkel. Tot het moment dat iemand me iets anders vertelde, hield ik de moed erin en ging ik voor een kneuzing of iets dergelijks. En toen kwam de arts: je enkel is gebroken en het moet geopereerd worden. Mehhhhhh! Gelukkig was daar geen spoed bij en kon het ook in Nederland. Dus met een gipsspalk (wat ook onwijs veel pijn deed bij het aanbrengen), krukken en een tromboseprik in mijn buik gingen we weer richting appartement.

Na wat heen en weer bellen met verzekeraars, huisarts en ziekenhuis heeft de man alles ingepakt en zijn we naar huis gereden, met het vooruitzicht op een afspraak bij orthopedie in het ziekenhuis in onze woonplaats de volgende middag. Ik zat achterin met mijn voet omhoog op de armsteun tussen de voorstoelen. Een koelbox en wat kussentjes voor de opvulling eronder en zo kwam ik redelijk comfortabel thuis. De dag erna viel het bezoek aan het ziekenhuis mee. De orthopeed bekeek de foto’s die ik op CD had meegekregen en zei: “Nouuuu, dat is helemaal nog niet zo’n gekke breuk. Als het mijn enkel was, zou ik niet opereren”. Dus kreeg ik nieuw (lichter) gips rondom en een afspraak voor de week erna om nieuwe foto’s te laten maken. Als de stand nog goed was, dan verder met gips. Als de stand niet ok was, dan toch opereren. Gelukkig bleek de stand na een week nog ok, kon ik het ‘uitgipsen’ en bleef een operatie me bespaard.

Hoe ik zes weken gips heb doorstaan

Als je me een beetje kent dan weet je dat ik altijd bezig ben en veel energie heb. En dan snap je dus ook dat zes weken niet uit de voeten kunnen, en overal hulp voor moeten vragen, een redelijke hel zijn (en ja ik weet dat er echt veel ergere dingen zijn). Want hoe breng je bijvoorbeeld de jongste naar school? Of hoe ga je naar je werk? Om over het huishouden nog maar niet te spreken. Gelukkig zijn we al heel lang klant bij Picnic dus de boodschappen werden fijn gebracht.

Er zat niet veel anders op dan hulptroepen inschakelen. Dus regelde ik iedere week dat kleine broer van school gehaald werd door opa/oma/buurvrouw/enzovoort, dat hij met een andere moeder mee kon naar de hockeytraining enzovoort. De man bracht hem iedere ochtend naar school. Grote broer regelt gelukkig inmiddels alles zelf (want middelbare school). Ik kon vanaf de bank met het voetje omhoog en de laptop op schoot toch nog redelijk wat werk verzetten. Gelukkig waren we net over op Sharepoint, waardoor het eenvoudig documenten delen is met elkaar. We hebben zelfs sollicitatiegesprekken bij mij thuis gevoerd.

Het eind komt in zicht: loopgips

Na vier weken werd mijn gips vervangen en mocht ik het belasten; zogenaamd loopgips. De kuitspieren waren inmiddels blubber en ik kon een ruime hand tussen het gips kwijt, dus een nieuw gips dat weer aansloot was wel prettig. Met zo’n schoen met klittebanden om het gips heen, mocht ik de gipskamer weer verlaten. En dat ‘ga maar lopen’ is makkelijker gezegd dan gedaan na vier weken niet belasten en dus continue je been omhoog te hebben gehouden. Na een dag prutsen snapten mijn hersenen het steeds beter. In de tweede week liep ik, voor zover het gips dat toeliet, redelijk soepel. Sterker nog, ik ben rond die tijd ook weer voorzichtig begonnen met een home workout. Beetje hoepelen, buikspieren en armen trainen. Heerlijk! Zeker omdat de spierafname in het gipsbeen echt veel te snel gaat. Hierdoor liet een knieblessure (gescheurde kruisband) van jaren geleden ook weer van zich voelen. Dus hoe eerder ik mijn beenspieren weer kon gebruiken, hoe beter om andere narigheid te voorkomen. Want het wordt er allemaal niet beter op natuurlijk als je je been door die gebroken enkel zo’n periode een soort van ‘uit’ zet.

En dan mag het gips eraf…

Uiteindelijk kwam, na een totale periode van zes weken gips, de dag dat het gips eraf mocht. Heerlijk en eng tegelijk. Heerlijk omdat het zo fijn is om van dat ‘blok aan je been’ verlost te zijn, weer normaal te kunnen douchen enzovoort. Eng omdat er nu geen enkele vorm van bescherming meer is die rare bewegingen voorkomt. Tussen de oren is dat een dingetje. Maar ook dat went weer. Zomaar weglopen nadat het gips eraf gaat, is er niet bij trouwens. Het enkelgewricht heeft ten slotte zes weken niets hoeven doen en dat voel je. Het zit vast, is stijf en beweegt moeizaam. Daar komt bij dat de spieren in dat been aan massa zijn ingeteerd en dus ook in kracht. Het viel me vies tegen, vooral omdat niemand me had verteld wat ik kon verwachten. Bijvoorbeeld dat je enkel enorm kan zwellen, je aangedane been een andere kleur kan hebben (roder), de enkel warm kan aanvoelen… Maar vooral dat het lang pijnlijk is om te lopen en afrollen van je voet moeizaam gaat, omdat pezen en spieren ingekort zijn door die zes weken gips.

Do’s bij een gebroken enkel

Koop een douchehoes: geloof me, niets fijner dan ‘gewoon’ te kunnen douchen en je haren te wassen.

Zorg voor een (kunststof) kruk: zo kun je zitten onder het douchen en hoef je niet de hele tijd je been hoog te houden en je balans te houden.

Kussens! Ik sleepte continue een hoofdkussen mee, zodat ik overal mijn been omhoog kon leggen. Ook in bed ligt dat fijner dan gestrekt op het matras.

Houd je been zoveel mogelijk omhoog; sowieso omdat je been rust nodig heeft voor het herstel maar ook om dikke/blauwe tenen en pijn te voorkomen.

Hoodies, vestjes en broeken met zakken: zo kun je nog het een en ander meenemen binnenshuis als je alleen thuis bent. Een rugtas is ook handig.

Trainingsbroeken met ritjes in de pijpen of mega rekbare tights: je broek moet namelijk over dat dikke stuk bij je hiel…

Haal voldoende boeken in huis want daar heb je eindelijk tijd voor met een gebroken enkel: lezen!

Een ‘kapperskruk’ is een tip: een soort groot zadel op wieltjes. Ik gebruikte ‘m aan het eind van de gipsperiode om weer zelf te kunnen koken. Met je goede voet zet je af, het gipsbeen houd je omhoog en zo rijd je de kamer door.

Trap in huis? Ik ging er op de billen vanaf en omhoog. Goed voor je triceps ook ;-).

Twee verdiepingen? Een extra paar krukken is dan heel fijn! Hoef je ze niet steeds mee naar boven en beneden te nemen. Scheelt een heleboel gedoe.

Loopgips? Ga vooral lopen! Bouw het rustig op geleide van pijn/vermoeidheid op maar loop. Je helpt de bloedsomloop namelijk op gang en dat is beter voor het herstel. De zwelling die er nog zat loop je als het ware weg en voor de aanmaak van het nieuwe bot is het ook een plus. Los van het feit dat je eindelijk weer je handen vrij hebt en dus weer grotendeels je ding kunt doen (op mobiliteit na dan).

Gips eraf? Zorg voor een goede afwisseling van belasten en rust. Sterker nog; ik moest een timer zetten van de fysio. Half uurtje rusten en dan weer een stukje lopen.

Regel een hometrainer! Ik leende er een van familie maar je kunt ook huren of kopen natuurlijk. Heerlijk om beheerst weer te kunnen bewegen vlak nadat het gips eraf is en de bloedsomloop weer op gang te krijgen. Ook fijn voor je bovenbenen. Sowieso gaat fietsen het beste de eerste periode. Beter dan lopen.

Zorg voor compressiekousen tot onder de knie: ze helpen voorkomen dat de zwelling extreem wordt en ze geven ook wat steun in het begin nadat het gips eraf is.

Ga naar de fysiotherapeut zodra je gips eraf is en laat je adviseren en behandelen.

Dont’s bij een gebroken enkel

Denken dat je met je krukken overal komt: iedere korte wandeling is een serieuze workout.

Je gipsbeen te lang omlaag houden; dikke/blauwe tenen en pijn zijn het resultaat. Zeker in de eerste weken.

Op sokken lopen met krukken; glad en gevaarlijk. Liever een blote voet of een schoen aan je goede been.

Je kunt je hakken voorlopig in de kast laten staan na een gebroken enkel. Daardoor korten je kuitspieren weer in en ze moeten juist opgerekt worden zodat je weer normaal je voet kunt afwikkelen.

Inmiddels is het twaalf weken geleden dat ik mijn enkel brak. Lopen gaat weer redelijk en pijnvrij, mede dankzij de (pittige) behandelingen bij de fysio en de spierversterkende workouts die ik thuis heb gedaan. Maar ik ben er nog niet. Ik heb er voorzichtig weer een paar keer sportschool opzitten voor nog wat spierversterkende trainingen maar ik wil uiteraard zo snel mogelijk weer kunnen jumpen en kickboksen. En dat moment is er nog niet en is ook weer een kwestie van rustig opbouwen. De enkel is nog dagelijks dik (vocht) en iedere avond gaat het been omhoog en koel ik het met een icepack. Anyway, uiteindelijk komt het vast wel goed maar ik ben nog niet de oude.

Sabine is eigenaar van Pukster.nl, moeder van twee broers en ze kookt, bakt en sport graag en vaak. Sabine werkt ook nog een deel van de week als social media manager bij de nieuwe bibliotheek in Almere.

24 Comments

  • linda@linda-s.nl'

    Linda

    7 juni 2019 at 10:55

    Goed om te horen dat je weer redelijk op de been bent! Ik heb jaren geleden m’n pols gebroken tijdens een handbalwedstrijd, was ook een heel gedoe met wel of niet opereren, toch naar de operatiekamer, met 3 man de botten weer op z’n plaats gekregen dus toch geen operatie…. Pfff! Na 6 weken gips kon ik eigenlijk zo goed als alles weer doen, maar dat lijkt me met een been- of enkelbreuk toch een heel ander verhaal…. Hou je taai, hopelijk kun je snel je favoriete sporten weer doen!!

    Beantwoorden
    • Pukster

      7 juni 2019 at 11:09

      Pfoe dat klinkt ook ‘gezellig’ 😉 Wat mijn enkel betreft gaat het steeds een beetje beter dus uiteindelijk komt het goed lijkt me. Dankjewel voor je reactie!

      Beantwoorden
      • marion.gh@hotmail.com'

        Marion van den heuvel

        27 maart 2021 at 23:42

        Heb je site gevonden omdat ik op zoek was naar informatie.
        Heb 8 wekenbgelefen enkel gebroken. Loop nu 2 weken zonder gips loop zonder krukken en veel oefeningen kan ik al wel, maar lopen blijft wel een ding.
        Vooral het geestelijkevgederlte vind ik zwaar, het automotisme is weg.het niet zo maar weer weg lopen zonder na te denken.
        Het gaat de hele dag door je hoofd,loop ik wel goed, dan doet voet pijn, dan enkel.
        Wil van fewerkbgedprek aan vragen met arts,want je krijgt weinig begeleiding na gips eraf.
        Hoop spoedig goed herstel

        Beantwoorden
        • Pukster

          28 maart 2021 at 12:19

          Zonder krukken kon ik eigenlijk ook gelijk nadat het gips eraf was. Maar je stabiliteit en balans zijn ver te zoeken, nog los van het feit dat afwikkelen van je voet een uitdaging is. De fysio heeft me daarmee echt goed geholpen. Maar het is een lang traject voor het weer een beetje als vanouds voelt hoor. Sterkte met je herstel!

          Beantwoorden
  • kajanssen2@gmail.com'

    Karin

    14 juli 2020 at 12:45

    Hoi,ik ben op jouw site terecht gekomen omdat ik zocht naar”revalidatie na enkelbreuk”
    Ik ga vanaf volgende week ook beginnen met fysio,ben 6 weken geleden geopereerd vanwege een gebroken enkel zelfde situatie als bij jou?
    Ik zie dat je nu weer lekker sportief bezig bent,dus ik blijf maar positief.
    Soms wel moeilijk.
    Groetjes Karin

    Beantwoorden
    • Pukster

      14 juli 2020 at 12:49

      Dag Karin,
      Ik ben niet geopereerd maar na zes weken gips begon het feest pas eigenlijk. Het is een traject waar je een lange adem voor nodig hebt en waarbij je goed naar je lichaam moet luisteren. Maar inderdaad, uiteindelijk komt het langzaam maar zeker weer goed. Hoewel de enkel nog steeds niet op het ‘oude’ niveau is qua stabiliteit, als hij dat ooit nog komt. Ik kan er in ieder geval weer goed mee uit de voeten. Succes met revalideren!
      Groetjes,
      Sabine

      Beantwoorden
  • j.mahne1@kpnplanet.nl'

    Anke Mahne

    5 oktober 2020 at 19:55

    Leuk om te lezen. Ik ben 72 en ben aangereden. Zeer gecompliceerde enkelbreuk, 12 weken gips achter de rug. Nu een week uit het gips. Na 3 minuten uit bed is mijn voet paars. Ik mag op voet staan, niet lopen en heb oefeningen. Ik zit veel in bed met voet hoog. De huid was erg beschadigd door 12 weken gips. Gelukkig zitten alle botten op z’n plek. Donderdag heb ik weer fysiotherapie. Krukken lopen gaat moeizaam. Ik doe alles in de rolstoel. Voet zat tot de knie in het gips. Verder is mijn conditie prima. Het is dus normaal dat de voet paars wordt? Kleurt gelijk weer goed wanneer ik ermee omhoog zit. Groetjes.

    Beantwoorden
    • Pukster

      6 oktober 2020 at 08:39

      Pfoe dat klinkt heftig zeg. Bij mij was het blauw kleuren tijdens de gipsperiode. Toen het gips er eenmaal af was, en de lange weg naar herstel begon, heeft het onderbeen een lange tijd een rodere kleur gehad dan mijn ‘goede’ been. Gips doet nare dingen met je bloedsomloop… Heel veel succes met het herstel!

      Beantwoorden
  • ilonagroenen@live.nl'

    Ilona

    10 januari 2021 at 20:35

    Hi!

    Al een ouder artikel maar ik zit nu te kampen met een enkel breuk 🙁 ondertussen de ellende van operatie en gips achter de rug en 1 onwijs pittige fysio behandeling gehad. Hoe kijk je er nu op terug? Hoe lang heeft het uiteindelijk geduurd dat je echt alles weer kon?

    Groetjes ilona

    Beantwoorden
    • Pukster

      11 januari 2021 at 08:32

      Dag Ilona,

      Ik ben niet geopereerd dus dat zal vast anders verlopen maar ik ben er echt lang mee zoet geweest. Pas na 1,5 jaar kon ik zeggen: mijn enkel voelt weer ‘gewoon’ en doet weer wat hij moet doen. De behandelingen bij de fysio zijn inderdaad pijnlijk maar helpen echt. Zonder was ik denk ik niet op het niveau gekomen waar ik nu ben. Daarnaast heb ik zelf ook zo snel het kon weer het sporten opgepakt om te zorgen dat mijn lijf in goede conditie was. En goed luisteren naar je lichaam (enkel in dit geval) en rust nemen, voet regelmatig hoog leggen, koelen…

      Succes met het herstel!

      Beantwoorden
    • s.vinke@hz.nl'

      Sandra

      12 januari 2021 at 13:03

      Beste Ilona,
      Ik heb ook een gecompliceerde enkelbreuk gehad in 2018 -tibula, fibula, sprongbeen. Ook ik ben geopereerd en kreeg schroeven en een plaat. Ik zou zeggen, bereid je voor op een fikse herstelperiode. Waarschijnlijk zal je sneller moe zijn, en je moet ook zorgen dat je je been goed omhoog kan doen. Je doet fysio, prima! Ga gerust uit van een herstelperiode van anderhalf jaar. Natuurlijk is het al fantastisch als je weer kan lopen en autorijden bijvoorbeeld, zodat je je vrijheid terug hebt. Ik weet nog dat ik panisch was van grasveldjes, waarbij je niet kan zien ‘wat de ondergrond doet’ . Dat is nu gelukkig voorbij. Ik ben 2.5 jaar verder, maar heb niet meer de enkel van vroeger. Maar het belangrijkste kan ik weer. Succes met je herstel!

      Beantwoorden
  • petrajanssen3@live.nl'

    Petra Janssen

    25 januari 2021 at 19:56

    Ben zelf ook aan het herstellen ben gevallen en mijn enkel was gebroken, niet in het gips eerst 2 weken een zwachtel omdat ik een oudeem had. Daarna een brace gekregen, nu bijna 3 maanden geleden gaat het lopen redelijk trappen lopen voelt niet zo goed, savonds vaak raar gevoel aan mijn hiel. Als ik jullie ervaring lees ben ik nog in het beginstadium van herstel, en heb nog een weg te gaan.

    Beantwoorden
    • ericaschipper61@gmail.com'

      Erica Schipper

      26 april 2021 at 11:11

      Hoi ook gevallen onderste stukje enkel ook breukje.en bij de spoedeisende hulp geweest Nu drukverband volgende week naar ziekenhuis kijken wat dan ik ben benieuwd.

      Beantwoorden
  • connykosman67@gmail.com'

    Conny Kosman

    3 februari 2021 at 09:20

    Hoi ….. fijn om te lezen dat het goed komt! Ik ga het traject in. Donderdag operatie, plaatje en schroeven . Beide kanten linkerenkel gebroken door een val met de fiets bij gladheid. Je voelt meteen dat het fout zit, als je voet bungelt. Loop zelf stage bij de polikliniek Chirurgie-Heelkunde en dan komt de arts, waar je eigenlijk die ochtend het spreekuur bij zou ondersteunen, binnen gelopen om jouw breuk te beoordelen. De nachten met het gips zijn best pittig, omdat ik bij elke beweging de enkel voel kraken! Ik probeer het te accepteren omdat ik het niet kan terug draaien, maar het is niet zo simpel als gezegd. Gelukkig heb ik Netflix en liggen er nog vele boeken op mij te wachten. Bedankt voor je tips, Sabine. Ga meteen een douche kruk bestellen en andere hulpmiddelen.. 6 weken niet lopen……. OMG

    Beantwoorden
    • Pukster

      3 februari 2021 at 14:19

      Mja… Netflix, boeken, tijdschriften, je laptop en smartphone zijn je beste vrienden de komende tijd. En slapen is inderdaad, vooral in het begin, echt lastig. Sterkte met de operatie!

      Beantwoorden
      • connykosman67@gmail.com'

        Conny Kosman

        12 februari 2021 at 03:27

        Dankjewel, inmiddels 1 week na de operatie en gister een gipswissel gehad. Het valt niet mee. Blijkbaar lag mijn enkel niet hoog genoeg, knakworsttenen en dikke enkel !
        Alles wordt bont en blauw en knellend gevoel. Even alert blijven …..
        Groeten

        Beantwoorden
  • leon.nelissen@gmail.com'

    Leon

    7 februari 2021 at 09:45

    Allemaal erg herkenbaar 🙁 Na een ongeluk en operatie 7 weken met gips zoet geweest. Heb 7 weken op de bank geleefd (ik mocht absoluut niets belasten en mocht ook de trap niet op). Dus slapen op de bank, eten op de bank, etc etc. Je krijgt prachtige instructies mee naar huis … die allemaal uitgaan van het feit dat je een gezin hebt (of partner) die zich de benen onder de kont uitrennen om jou (zielige Prins/Prinses) van de nodige versnaperingen te voorzien. Uhu! Als alleenstaande dacht ik al vrij snel: wie doet de was? Wie strijkt de was? Wie ruimt de vaatwasser leeg? Wie ruimt de boodschappen in de kasten? Wie kookt er? Wie haalt mijn koffie? Wie, wie, wie. Nou, IK dus. Where the hell was that in the instructions?

    Je wordt een ware meester in balanceren op 1 been, zelfs als je staand moet plassen.

    Drie dagen geleden is het gips verwijderd. Blij toe want dit 4e en laatste gips zat niet echt geweldig. Bij thuiskomst de krukken in een hoek gezet en geweigerd deze verder binnenshuis te gebruiken. Lopen zal je! Dezelfde dag nog (met krukken) naar de supermarkt gelopen (maar 200 meter hier vandaan) en met een rugzakje vol boodschappen weer huiswaarts gewaggeld. Gisteren kwam de stappenteller reeds op 3500, al was mijn opgezwollen enkel het daar niet helemaal mee eens.

    Vandaag een dik pak sneeuw dus ik zal de enkel maar niet voor een nieuwe uitdaging zetten.

    Beantwoorden
    • Pukster

      8 februari 2021 at 13:06

      Ja het is wat hè! Als je dan toch iets moet breken zorgt een arm voor minder praktische uitdagingen dan een been hoor. Rustig aan hoor met je ‘net uit het gips’ been. Ik dacht ook ik loop zo weg, maar dat viel vies tegen.

      Beantwoorden
      • leon.nelissen@gmail.com'

        Leon

        17 februari 2021 at 23:05

        Nu inmiddels bijna 2 weken na verwijdering van het gips loop ik weer redelijk normaal. De krukken heb ik na dag 2 niet meer gebruikt. Heb thuis de Dance Classics laten galmen en ben voorzichtig mee gaan dansen. De voet/enkel maakt tijdens het dansen toch beweging die je normaal niet snel maakt dus goed om je pootje weer te leren hoe het moet. Zit inmiddels aan de 5000+ stappen per dag. Ik zou meer kunnen maar luister puur naar de enkel. Je hoort mij niet klagen hoor …

        Volgende week ga ik eens kijken of ik kan fietsen.

        Beantwoorden
  • g.lesman@planet.nl'

    Greet

    6 augustus 2021 at 19:16

    wat een feest van herkenning! Op 2 april mijn enkel gebroken. Miste de laatste 3 treden van de trap. Enkel aan beide zijden gebroken. Moest geopereerd worden. Plaatje, schroefjes… En dan moet je gaan herstellen. Het viel me vies tegen. Ik mocht de eerste weken niet belasten en moest met mijn been omhoog vanwege de zwelling. Wat een drama, dag en nacht omhoog met het poot. Stapel kussens onder het voeteneind van mijn matras en al die weken in rugligging geslapen in een bed in de woonkamer. Lopen met krukken vond ik erg lastig als je maar 1 been mag gebruiken, dus een looprek gehuurd. Na een paar weken kreeg ik loopgips. Hoezo lopen? ik mocht er voorzichtig op steunen, meer niet. En eng dat ik dat al vond !! Ik vertrouwde mijn voet niet meer. 19 Mei is het gips eraf gegaan en mocht ik gaan belasten. Ik ben meteen begonnen met fysiotherapie. Kort daarop trombose gekregen. Hoe da? Ik heb al die weken dat ik in het gips zat, geprikt met fraxiparine. Iedere dag een spuit. Aan de bloedverdunners dan maar. 2 Juli terug naar de orthopeed. Die was supertevreden over zijn werk en was voor nu klaar met mij. Volgend jaar terug om de schroeven eruit te laten halen. Ik moest wel een steunkous aan van ‘m omdat ik teveel vocht in mijn been had. Nu loop ik dus al weken met zo’n suffe kous, maar het helpt wel wat. Tenminste, mijn onderbeen is minder gezwollen, maar mijn enkel blijft dik en dat belemmert de bewegelijkheid van mijn voet weer. Al met al ben ik er nog lang niet. Ik kan lopen, maar haal 1 kilometer nog niet eens. Ben nu echt wel bang om te zwikken en kijk heel goed waar ik loop. Durf geen enkel risico te nemen. Hoop dat ik ooit weer onbevangen kan lopen. Al ben ik wel heel blij dát ik lopen en op 2 benen kan staan.

    Beantwoorden

Geef een antwoord